SPRZĘT SPAWALNICZY
GAZY TECHNICZNE




MATERIAŁY SPAWALNICZE






MIG/MAG



Podczas spawania metodami MIG / MAG, łuk elektryczny jarzy się między elektrodą, mająca postać ciągłego drutu, a spawanym materiałem. Łuk stapia materiał podstawowy ze spoiwem tworząc spoinę. Podczas całego procesu spawalniczego drut jest nieprzerwanie transportowany z podajnika przez uchwyt spawalniczy, podobnie jak gaz ochronny.

Metody spawalnicze MIG oraz MAG różnią się pomiędzy sobą tym, że w metodzie MIG (spawanie elektrodą topliwą w osłonie atmosfery gazu obojętnego) wykorzystywany jest obojętny gaz ochronny, który nie uczestniczy w procesie spawalniczym, natomiast w MAG (spawanie elektrodą topliwą w osłonie gazu aktywnego), jako osłonę wykorzystuje się gazy aktywne biorące udział w procesie spawania

Zazwyczaj gaz ochronny zawiera aktywny chemicznie dwutlenek węgla lub tlen i dlatego spawanie metodą MAG jest daleko bardziej rozpowszechnione aniżeli metoda MIG. W rzeczywistości termin MIG często stosowany jest zupełnie przypadkowo w powiązaniu ze spawaniem metodą MAG

Synergiczne spawanie metodami MIG/MAG

 

Regulacja synergiczna lub regulacja pokrętłem oznacza, że prędkość posuwu drutu spawalniczego jest związana z wielkością napięcia oraz innymi parametrami. Ułatwia to odnalezienie wartości parametrów spawalniczych, ponieważ tylko jedno pokrętło jest używane do wyregulowania mocy.

Regulacja jest prosta dzięki zadanym krzywym synergicznym, które są zapisane w pamięci panela kontrolnego. Do krzywych synergicznych może być również wprowadzona grubość spawanego materiału, co dodatkowo ułatwia dobór oraz regulację parametrów spawalniczych.

S
pawanie prądem pulsującym

 

Podczas spawania prądem pulsującym, źródło zasilania impulsuje prąd spawania w taki sposób, aby spoiwo mogło wpływać do jeziorka. Najwyższe natężenie impulsu jest tyle wysokie, aby spowodować przepływ ciekłego metalu do wnętrza spoiny spawalniczej, natomiast niższy prąd podstawowy podtrzymuje zarówno spoinę spawalniczą jak i końcówkę drutu spawalniczego w stanie stopionym. Cechy impulsu wymagają zastosowania szeregu powiązanych ze sobą parametrów spawalniczych.

Pierwotnie spawanie prądem pulsującym było wykorzystywanie do spawania aluminium oraz stali nierdzewnych. Ponadto, przy pomocy tej metody są związki niklu oraz miedzi.
Największą korzyścią spawania prądem pulsującym jest spoina wolna od odprysków o prawidłowym przekroju. Zastosowanie tej metody do spawania aluminium oraz stali nierdzewnych powoduje redukcję porowatości. W przypadku związków niklu oraz innych trudnospawalnych materiałów, ułatwia ona również pracę spawacza.

Spawanie prądem o podwójnej pulsacji

Spawanie prądem o podwójnej pulsacji jest odmianą spawania impulsowego. Pozwala ona na regulację pulsacji prądu spawania oraz prędkości podawania drutu spawalniczego. Głównym celem takiego spawania jest poprawienie jakości spoiny w drodze do polepszenia jej wyglądu i profilu.

Częstotliwość podwójnej pulsacji zalezy od tego, ile razy podwójny impuls jest powtarzany w ciągu jednej sekundy. Wpływa ona również na wygląd spoiny oraz ilość dostarczanego do niej ciepła.